ابراهيم عاملي ( موثق )

377

تفسير عاملي ( فارسي )

معنى لغات : نجس - به معنى نجس و پليد و ناپاك ، عيلة - فقر و نادارى ، صاغرون - جمع صاغر به معنى اهانت شده و راضى به ذلت و خارى ، يضاهئون - از مصدر مضاهاة به معنى شباهت داشتن و هم شكل بودن . ترجمه : 28 اى مؤمنان انباز پنداران براى خدا پليد بودند ، پس از اين سال [ كه اين سخنان به گوش همگان رسيد ] نبايد به مسجد الحرام درون شوند و اگر شما مىترسيد [ از نيامدن مشركان به مكّه آذوقه به شما نرسد و ] نادار و بيچاره شويد ، به زودى اگر خدا بخواهد و به سرنوشت كرده باشد به فزون بخشى خود شما را بىنياز مىكند كه او دانا و درستكار است 29 آنها كه كتاب آسمانى دارند و مؤمن به خدا و روز رستاخيز نباشند [ كه براى خدا فرزند پندارند و آزار بدكاران به رستاخيز بخشيده پندارند ] و آنچه حرام كرده است روا مىدانند [ و خوك و شراب مىخورند ] و به دين حقّ نمىگروند شما با آنان بجنگيد تا كه به دست خود بخوارى جزيه دهند . [ نشانه ى بىدينى ايشان كه ] 30 يهود گفتند : عزير پسر خدا است و مسيحيان گفتند : مسيح پسر خدا است ، اين سخنى است كه به زبان گويند [ و خود از آن خبر ندارند و ] همانند سخن كافران پيشين است . خدا آنها را كه تا كجا ز خود مىسازند [ و دروغ مىبندند ] 31 اينها پيشوايان و پارسايانشان را به جاى پروردگار خدا پنداشتند با مسيح مريم ، ولى دستورى جز پرستش خداى يكتا نداشتند كه خدائى غير او نباشد و او به دور است از آنچه انبازش پندارند 32 كافران خواهند پرتو خدائى به دهان خاموش كنند و خدا نخواهد مگر روشنائى خود به انجام رساند